CMYK

ช่วงปีใหม่สรุปไม่ได้ไปละดอนอินทนนท์....(ไม่แปลกใจ)

เข็มขัด (คาดไม่ถึง) กว่านั้น คือ กำลังจะตกงาน จริงๆ ก็ไม่เชิงว่าถูกไล่ออกหรอกนะ แต่ถูกปลดจากทำประจำมาเป็นฟรีแลนซ์แทน แปลว่า ตามกำหนดการ ปีใหม่เงินเดือนจะต้องขึ้น...งี้ก็ไม่ได้ขึ้นนะสิ แถมมีทีท่าว่าจะได้น้อยลงอีกตั้งหาก ต้องรับงานเป็นจ๊อบ ละงานที่นี้ส่วนมากงานยาวเป็นเดือนแก้ไข้เยอะแยะ ยุ่งยากจะตาย

เอาไว้หลังหยุดปีใหม่ค่อยคุยกับเขาอีกทีว่าจะจ้างในราคาเท่าไหร่ (จริงๆ คิดไว้ว่าไม่น่าจะเกินเงินเดือนตอนนี้ (คิดในใจอีกว่าสงสัยได้ออก) )  แต่เอาเถอะออกก็ออก เดียวหางานใหม่ ถ้าเกินลาออกมา คงพักซัก 1-2 เดือนก่อนแล้วค่อยทำงานต่อ รู้สึกช่วง 2-3 ปี ที่ผ่านมาได้พักน้อยเหลือเกิน อยากนอนตื่นสายๆบ้าง ไปเที่ยวเล่นบ้าง ได้อยู่บ้านบ้าง หลังจากนั้นค่อยคิดต่อว่าจะเอายังไง

 

 

 

อย่าคิดมากไปเลยเนอะ หยุดอยู่บ้านเล่นเกมดีกว่า ฮ่าๆ

die another day = ไปตายวันอื่น วันนี้งานเยอะ

 

เดือนนี้งานเยอะแบบโคตรๆ มาก ไม่รู้ลูกค้าจะเร่งอะไรนักหนา ไอ้นู้นก็จะเอา ไอ้นั้นก็ต้องได้ ทำแม่งทั้งเดือน ปวดหลังก็ปวด ปวดไหล่ ปวดข้อมือ ปวดใจ เฮ้ออออออ......

 

ตามแผนช่วง 3-4 วันนี้ เราต้องไปเที่ยวที่ภูสอยดาวแล้วนะ หลังจากทำหนังสือให้อุทยานไปแล้ว อุตสาห์วาดแผนไปแล้วว่าจะได้ไปเดินเขานะนั่น ได้ถ่ายรูปป่าสน ดอกหงอนนาค อดหมดเลยยยย แงงงงงงง~  

 

ถ้าตามแผนอีกนะ ช่วงปีใหม่เค้าจะไปเชียงใหม่ด้วยละ...ไม่รู้อะไรๆ มันจะเป็นไปตามแผนไหม คิดถึงเชียงใหม่มากเลยรู้ไหมม แม้จะไม่ได้เกิดที่เชียงใหม่ แต่ก็คิดถึงงงง ชอบเชียงใหม่นะ (เฉพาะหน้าหนาว แฮะๆ) คิดถึงดอกพญาเสือโคร่งที่อินทนนท์ ที่ขุนแม่ยะ ท้องฟ้าสีฟ้า แม่คะนิ้งด้วย ที่สำคัญคิดถึงมิลค์เชคของร้านแฮมเบอเกอร์ที่ประตูท่าแพ (ใครรู้ชื่อร้านรบกวนบอกด้วยนะ ร้านที่ขายแฮมเบอเกอร์ชิ้นยักษ์ๆ หอมๆ มิลค์เชคใส่ไอสครีมด้วย) ไม่แน่ใจว่าปีนี้จะไปขึ้นไปจัดนิทรรศการรูปถ่ายที่ทำการอุทยานแห่งชาตดอยอินทนนท์ไหม ถึงจะงานไม่ใหญ่โตอะไร แต่ก็อยากไปจัดอีก มันสนุกดี

 

รูปชุดนี้ถ่ายไว้เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ส่วนปีที่แล้วติดงานอยู่กทม. ไม่ได้ไปที่ไหนเลยนอกจากออฟฟิส ส่วนปีนี้ภาวนาให้ได้ไปเชียงใหม่ที่เหอะ คิดถึงงง...

 

 

ตามแผนและไม่มีอะไรผิดพลาดเดือนนี้ตายซากอ้อยอยู่ออฟฟิสไปเถอะ...ชัวร์!!

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~

โฮฮฮฮฮฮฮ~

โฮฮฮ~  

..

 

 

 

,. ปัจฉิมลิขิต

"ไปตายวันอื่น วันนี้งานเยอะ ตายไม่ได้" พวกพี่ๆ ที่ออฟฟิสชอบพูดกันเล่นๆ เวลามีงานเข้ามาเยอะๆ ประมาณว่า มึงห้ามป่วย หยุด ลา ตาย ให้เสร็จงานนี้ก่อนค่อยลาได้... (อนาถแท้)